ลงทุนแบบคนไม่รีบรวย เริ่มยังไงให้ไม่เจ็บตัว

บทความนี้ไม่ได้แนะนำให้ซื้ออะไร

ลุงตี่ไม่ใช่ที่ปรึกษาการเงิน และจะไม่บอกว่าให้ซื้อตัวไหน สิ่งที่จะเล่าคือหลักคิดที่ทำให้ลุงตี่ไม่เจ็บหนักตอนตลาดลง ซึ่งสำคัญกว่าการเลือกของถูกตัวเสียอีก

เงินที่ลงทุนได้ คือเงินที่หายไปสามปีแล้วยังอยู่ได้

นี่คือกฎข้อเดียวที่ลุงตี่ยึดที่สุด ก่อนจะถามว่าลงทุนอะไรดี ให้ถามก่อนว่าเงินก้อนนี้ถ้าไม่ได้แตะมันสามปีจะเดือดร้อนไหม

ถ้าคำตอบคือเดือดร้อน อย่าเพิ่งเอาไปลงทุน เพราะพอถึงวันที่ต้องใช้เงินแล้วตลาดดันลง เราจะถูกบังคับให้ขายตอนขาดทุน คนที่เจ็บหนักส่วนใหญ่เจ็บเพราะเหตุนี้ ไม่ใช่เพราะเลือกผิด

เวลาคือเพื่อน ไม่ใช่ศัตรู

คนรีบรวยมองเวลาเป็นศัตรู ต้องเร็ว ต้องทันรอบนี้ ต้องไม่ตกขบวน ความรู้สึกนี้แหละที่ทำให้ตัดสินใจแย่ที่สุด

คนไม่รีบมองเวลาเป็นเพื่อน เพราะยิ่งอยู่นาน ความผันผวนรายวันก็ยิ่งไม่มีความหมาย ข่าวที่ทำให้ทุกคนตกใจวันนี้ พอมองย้อนกลับไปสิบปีมันเป็นแค่รอยหยักเล็กๆ บนกราฟ

ทยอยดีกว่าทุ่ม

ไม่มีใครรู้ว่าจุดต่ำสุดอยู่ตรงไหน รวมถึงคนที่พูดในทีวีด้วย การแบ่งเงินทยอยใส่ทุกเดือนไม่ได้ทำให้ได้กำไรสูงสุด แต่มันทำให้เราไม่ต้องเดาถูกก็อยู่รอดได้

และที่สำคัญกว่านั้น มันทำให้เรานอนหลับ ซึ่งมีค่ามากกว่าผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้นอีกสองสามเปอร์เซ็นต์

อย่าลงทุนในสิ่งที่อธิบายให้คนอื่นฟังไม่ได้

ถ้าเราอธิบายไม่ได้ว่าของสิ่งนี้ทำเงินจากอะไร แปลว่าเรากำลังเดา ไม่ใช่ลงทุน และการเดาด้วยเงินก้อนใหญ่มันมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งอยู่แล้ว

สรุป

เก็บเงินสำรองให้ครบก่อน ใช้เงินที่รอได้จริง ทยอยใส่ อย่าลงในสิ่งที่ไม่เข้าใจ แล้วปล่อยให้เวลาทำงาน ไม่หวือหวา แต่ลุงตี่ยังไม่เคยเห็นใครเจ๊งด้วยวิธีนี้